metallurgydata متالورژی دیتا

متالورژی،نانو،ریخته گری،مدلسازی،جوشکاری،فرج،متالوگرافی،بیومتریال،ایمنی صنعتی،استخراج،عملیات حرارتی،فلزات،مهندسی مواد،خوردگی،دیرگداز

metallurgydata متالورژی دیتا

متالورژی،نانو،ریخته گری،مدلسازی،جوشکاری،فرج،متالوگرافی،بیومتریال،ایمنی صنعتی،استخراج،عملیات حرارتی،فلزات،مهندسی مواد،خوردگی،دیرگداز

metallurgydata       متالورژی دیتا

به لطف خدا،metallurgydata کاملترین و پر بازدیدترین(آمار حقیقی و قابل باز دید)مرجع اطلاعات مواد و متالورژی با بیش از 1200 عنوان ،شامل هزاران متن،کتاب،تصویر،فیلم تخصصی در خدمت شما می باشد.پاسخ به سئوالات و مشاوره رایگان با تجربه20 سال تحقیق و مطالعه در شاخه های مختلف متالورژی.
http://kiau.ac.ir/~majidghafouri
09356139741:tel
ghfori@gmail.com
با عرض تقدیر و تشکر از توجه و راهنمایی کلیه علاقمندان
با ctrl+f موضوعات خود را در متالورژی دیتا پیدا کنید

پیامرسان تلگرام: metallurgydata@

بارکد شناسایی آدرس متالورژی

تاکنون هیچ‌کس با هیدروژن فلزی مواجه نشده بود، چرا که چنین حالت عجیبی، تاکنون وجود نداشته است. نظریه‌ها پیش‌بینی می‌کنند که می‌توان هیدروژن فلزی را به‌عنوان سوخت فوق‌العاده قدرتمند و سبک برای موشک‌ها استفاده کرد.
در سال 1935، دو فیزیکدان به‌ نام‌های وینگر و بل، پیش‌بینی کردند که در فشارهای بسیار بالا، حدود 25 گیگاپاسکال (یعنی حدود 246 هزار بار بیشتر از فشار اتمسفر)، پیوندهای عادی بین اتم‌های هیدروژن‌های فلزی می‌شکند و الکترون‌ها می‌توانند آزدانه حرکت کنند. به زبان ساده، یک ماده‌ی شفاف به ماده‌ای براق تبدیل می‌شود؛ یعنی همان ویژگی‌هایی که از یک فلز انتظار داریم. در واقع ما فلز را به‌صورت ماده‌ای تعریف می‌کنیم که حتی وقتی آن را تا پایین‌ترین دماهای ممکن (یعنی نزدیک صفر مطلق)، سرد کنیم، باز هم قادر به هدایت مقدار معینی از الکتریسیته است.
بعدا تحقیقات نشان دادند که برای چنین تبدیلی، فشارهای بسیار بالایی (نزدیک به فشار موجود در هسته یک سیاره) لازم است. هیدروژن فلزی، به سودای فیزیکدانان تبدیل شد و جام مقدس فیزیک لقب گرفت. مقاله‌های بسیار زیادی در زمینه فیزیک و شیمی نظری منتشر شدند که هر یک فشار بحرانی متفاوتی را برای این تبدیل، پیش‌بینی می‌کردند. به‌مرور محققان، راه‌هایی برای دستیابی به فشارهای بالا و بالاتر، پیدا کردند، اما هیچکس نتوانست به فشار لازم برای هیدروژن فلزی دست یابد. مشکل این بود: چه ماده‌ای می‌تواند آنقدر فشار ایجاد کند که اتم‌های هیدروژن را به‌اصطلاح، له کند؟

چالش‌های ساخت هیدروژن فلزی
محققان برای پاسخ به این سوال، به سراغ قدرتمندترین ماده دنیا رفتند: الماس! اما حتی الماس هم در فشارهای بسیار زیاد برای تولید هیدروژن فلزی، می‌شکند! بنابراین دانشمندان به دنبال راه‌هایی برای محکم‌تر کردن الماس گشتند. در واقع آنها در جستجوی سیستمی بودند که فاقد عوامل شکننده الماس باشد. الماس‌هایی که به طور طبیعی از زمین، استخراج می‌شوند، دارای ناسازگاری‌هایی در ساختار درونی‌شان هستند؛ بنابراین دانشمندان تصمیم گرفتند از الماس‌های سنتری یا ساختگی استفاده کنند که فاقد چنین ناسازگاری‌هایی هستند.
راه اصلی برای صیقل‌دادن الماس،‌استفاده از پودر الماس است، اما این روش می‌تواند باعث بیرون‌زدگی برخی از اتم‌های کربن از صفحه شبکه‌ای الماس شده و در واقع نوعی نقص ساختاری را ایجاد کند. این نقص ساختاری، باعث شکنندگی الماس شده و در نتیجه مطلوب نیست.
 در نتیجه دانشمندان از یک روش جایگزین، یعنی یک فرآیند شیمیایی برای نازک‌کردن لایه سطحی (یا همان صیقل دادن) استفاده کردند که نقص ساختاری ایجاد نمی‌کرد. این پایان مشکلات نبود! مشکل دیگر این بود که در چنین فشار بالایی، گاهی اتم‌های هیدروژن به درون الماس‌ها نفوذ کرده و باعث شکستن آنها می‌شدند. دانشمندان برای جلوگیری از بروز چنین مشکلی، الماس‌ها را با یک لایه آلومینیوم، پوشاندند.
در نهایت، کل سیستم تا دمای هلیوم مایع، یعنی 269- درجه سانتیگراد سرد شد و الماس‌ها، نمونه‌ی کوچک هیدروژن جامد را به‌شدت فشرده کردند. به قسمت هیجان‌انگیز ماجرا می‌رسیم: با افزایش فشار، ملکول‌های هیدروژن، شروع به تغییر رنگ کردند. هیدروژن شفاف، تبدیل به هیدروژن درخشان و براق شد. آزمایش‌های تکمیلی،‌ تایید کردند که این همان جام مقدس فیزیک یعنی هیدروژن فلزی است! اگر می‌پرسید بیشترین فشار به‌کار رفته در این فرآیند چه بود، باید بگویم، فشاری بیشتر از فشار موجود در هسته زمین: 495 گیگاپاسکال!

کاربردهای شگفت‌انگیز هیدروژن فلزی
دانشمندان هنوز چیز زیادی در مورد ویژگی‌های این ماده عجیب و غریب، نمی‌دانند. مجموعه دستگاهی این آزمایش،‌ هنوز در آزمایشگاه و منتظر آزمایش‌های بعدی است! تجربه نشان می‌دهد وقتی الماس‌ها را تا بیش از یک میلیون اتمسفر،‌ فشرده کرده و سپس رها کنیم، قطعا خواهند شکست. دانشمندان هنوز نمی‌دانند اگر فشارها را بردارند،‌ آیا هیدروژن فلزی، همچنان پایدار خواهد ماند یا نه؟ اگر چنین باشد و هیدروژن فلزی همچنان پس از حذف فشارها، پایدار باشد، می‌توان یکی دیگر از مواد انقلابی، یعنی ابررسانای دمای اتاق را به کمک آن ساخت. اگر برای ساخت دستگاه MRI از ابررساناهای دمای اتاق استفاده کنیم، دیگر نیازی به سردکردن آن تا دمای هلیوم مایع نخواهد بود.
از طرفی هیدروژن فلزی می‌تواند قوی‌ترین سوخت موشکی باشد که بشر تاکنون کشف کرده، به شرطی که بتوانیم راه‌های تولید انبوه آن را پیدا کنیم. اجازه دهید ببینیم هیدروژن مایع چطور می‌تواند نقش سوخت موشک را بازی کند: همانطور که گفتیم برای تولید هیدروژن فلزی، به فشار بسیار بالا و در نتیجه صرف انرژی بسیار زیاد نیازمندیم.
 وقتی اتم‌های هیدروژن دوباره با یکدیگر ترکیب شده و به شکل ملکولی عادی‌شان بازمی‌گردند، انرژی فوق‌العاده زیادی را آزاد خواهند کرد و از آنجایی که هیدروژن، سبک‌ترین عنصر است، ملکول بازترکیب شده، حدود ده مرتبه سبک‌تر از سوخت فعلی موشک‌ها خواهد بود.
دانشمندان قصد دارند پایداری هیدروژن فلزی و ابررسانایی دمای اتاق را در بوته آزمایش بگذارند. نتیجه این آزمایش انقلابی دیروز در ژورنال معتبر ساینس،‌ منتشر شد.

http://s3.picofile.com/file/8285400250/%D9%87%DB%8C%D8%AF%D8%B1%D9%88%DA%98%D9%86_%D9%81%D9%84%D8%B2%DB%8C.jpg
سیارات غول پیکر گازی مانند مشتری (تصویر بالا) و زحل شاید دارای مقادیر زیادی از هیدروژن فلزی (رنگ خاکستری در تصویر) باشند.

تولید ارزشمندترین ماده سیاره زمین با تبدیل هیدروژن به فلز

تقریبا ۱۰۰ سال است که دانشمندان در تلاشند که هیدروژن که سبک ترین عنصر است را به فلز تبدیل کنند، اما تا به امروز موفق نشده اند. تا اینکه بالاخره به موفقیت هایی دست یافتند.
به گزارش کلیک، دانشمندان در دانشگاه هاروارد سرانجام موفق به تولید مقدار کوچکی از کمیاب ترین و ارزشمندترین ماده روی سیاره شدند.
اهمیت هیدروژن فلزی در مبحث تکنولوژی مشهود است. طبق نظریه این ماده می تواند برای کامپیوترهای با سرعت بسیار بالا، قطارهای پرسرعت، وسایل نقلیه بسیار کارآمد و تقریبا پیشرفت هر چیز الکتریکی مفید واقع شود. بعلاوه این ماده به بشریت این اجازه را می دهد که فضای بیرونی را کاوش کند. با این وجود یکی از بزرگترین چالش هایی که دانشمندان با آن روبرو هستند دستیابی به فلز به اندازه کافی پایدار در فشار و دمای معمولی است.
تاکنون این اولین نمونه هیدروژن فلزی روی زمین است، بنابراین وقتی شما به آن می نگرید، شما به چیزی نگریسته اید که قبلا هرگز وجود نداشته است.
در واکنش تولید هیدروژن فلزی، دو الماس، هیدروژن مایع را در دمای زیر انجماد در هم می شکنند و قطعه فلز پدیدار می شود. فشار مورد نیاز برای این عمل حتی از فشار موجود در مرکز زمین هم فراتر می رود. ولی نمونه هنوز تحت کنترل است، محققان قصد دارند که در هفته های آینده به آرامی فشار را کاهش دهند.
آنچه بسیار اهمیت دارد آن است که هیدروژن فلزی در دمای اتاق پایدار است. این بدان معناست که اگر شما فشار را روی آن قطع کنید، به شکل فلز باقی خواهد ماند، مشابه روشی که الماس از گرافیت تحت فشار و دمای به شدت زیاد تشکیل می شود اما زمانی که فشار و دما حذف شد به شکل الماس باقی می ماند.
اگر این تئوری در الکتریسته بسط یابد می تواند به طور چشمگیری تغییراتی ایجاد کند. نزدیک ۱۵ درصد انرژی حین انتقال اتلاف می شود، بنابراین اگر شما بتوانید سیم ها را از این ماده درست کنید و از آن ها در شبکه الکتریکی استفاده کنید، داستان فرق خواهد کرد.
همچنین هیدروژن فلزی به ما این اجازه را می دهد که سوخت موشکی را تشکیل دهیم که چهار برابر قوی تر از سوخت در دسترس امروزی است. مقدار عظیمی انرژی برای ایجاد هیدروژن فلزی لازم است. و اگر شما آن را دوباره به هیدروژن مولکولی تبدیل کنید همه آن مقدار انرژی آزاد می شود، بنابراین هیدروژن فلزی قوی ترین نیروی محرکه موشک است که تاکنون شناخته شده است و می تواند تغییراتی اساسی در فن پرتاب موشک ایجاد کند.
این ماده به راحتی به شما این اجازه را می دهد که فضای بیرون را کاوش کنید.
بدین وسیله ما می توانیم موشک ها را تنها در یک مرحله به گردش درآوریم و نیاز به انجام دو مرحله نیست و همچنین می توانیم بارهای بزرگتری را به فضا بفرستیم و این موضوع بسیار مهمی است.
با این وجود، برخی از دانشمندان تردید دارند، طبق فرضیه آنان هیدروژن ناپایدار خواهد بود و در نهایت از بین خواهد رفت. از دید ما این اظهار متقاعد کننده نیست.
دکتر Ranga Dias با استفاده از انجام آزمایش توانسته به هیدروژن فلزی دست پیدا کند اما باید اندازه گیری ها برای اثبات این موضوع انجام داده شود، بنابراین آزمایشگاه باید دوباره سازمان دهی شود.
این دستاورد یک دستاورد عظیم است و حتی اگر این ماده تنها به وسیله سلول الماس و تحت فشار بالا ایجاد شود باز هم کشفی اساسی است که دگرگونی ایجاد خواهد کرد.