metallurgydata متالورژی دیتا

متالورژی،نانو،ریخته گری،مدلسازی،جوشکاری،فرج،متالوگرافی،بیومتریال،ایمنی صنعتی،استخراج،عملیات حرارتی،فلزات،مهندسی مواد،خوردگی،دیرگداز

metallurgydata متالورژی دیتا

متالورژی،نانو،ریخته گری،مدلسازی،جوشکاری،فرج،متالوگرافی،بیومتریال،ایمنی صنعتی،استخراج،عملیات حرارتی،فلزات،مهندسی مواد،خوردگی،دیرگداز

metallurgydata       متالورژی دیتا

به لطف خدا،metallurgydata کاملترین و پر بازدیدترین(آمار حقیقی و قابل باز دید)مرجع اطلاعات مواد و متالورژی با بیش از 1200 عنوان ،شامل هزاران متن،کتاب،تصویر،فیلم تخصصی در خدمت شما می باشد.پاسخ به سئوالات و مشاوره رایگان با تجربه20 سال تحقیق و مطالعه در شاخه های مختلف متالورژی.
http://kiau.ac.ir/~majidghafouri
09356139741:tel
ghfori@gmail.com
با عرض تقدیر و تشکر از توجه و راهنمایی کلیه علاقمندان
با ctrl+f موضوعات خود را در متالورژی دیتا پیدا کنید

پیامرسان تلگرام: metallurgydata@

بارکد شناسایی آدرس متالورژی
بایگانی

metallurgydata@


مجید غفوری

مواد فلزی  خودترمیم شونده  Self-healing Metallic Materials

کامپوزیت‌های یوتکتیک ریزساختار دارای استحکام بالاتر، خواص حرارتی بهتر و مقاومت به سایشی مطلوب‌تری نسبت به مواد با دانه‌بندی بزرگتر هستند که موجب شده مورد توجه قرار داشته باشند. اما این مواد معمولاً در تغییر شکل، دارای پلاسیسیته ضعیف و چقرمگی پایینی هستند که کاربرد گستردۀ این آلیازها را محدود می‌کند و موجب می‌گردد که انجام فرایندهای نورد و تغییر شکل بر روی آن‌ها غیرممکن باشد. به منظور تقویت قابلیت شکل‌پذیری این آلیاژها، مطالعات بسیاری انجام شده‌اند تا  پلاسیسیتۀ این آلیاژها از طریق اصلاح میکروساختار، بهبود یابد. برای نمونه، ساخت کامپوزیت‌های یوتکتیک همراه با دندریت‌های بزرگتر گزارش شده است که دندریت‌ها به عنوان فاز افزایش چقرمگی عمل می‌کنند و می‌توانند در ابتدای تغییرشکل، تنش اعمالی را آزاد کنند و باندهای برشی تشکیل دهند و مانع از انتشار باندهای برشی شوند. اما هنوز کارهای بسیاری باید بر روی این ساختارها انجام شود تا به پلاسیسته مطلوبی برسیم تا بتوان فرایندهایی مانند نورد را بر روی آن‌ها انجام داد.

اخیراً، مواد خود-ترمیم شونده به عنوان دسته‌ای از مواد هوشمند مطرح شده‌اند که به صورت خودکار، آسیب سطحی یا درونی آن‌ها ترمیم می‌شود.مفهوم خود-ترمیم شونده به دو دستۀ خودکار و غیر-خودکار تقسیم می‌شود. موادی که به صورت خودکار قابلیت ترمیم شوندگی دارند عمدتاً از ساختارهای پلیمری ساخته می‌شوند که این فرایند به محرک خارجی نیاز ندارد. در دسته بعدی، یک محرک خارجی مانند نور یا حرارت مورد نیاز است تا فرایند خود-ترمیم شوندگی آغاز شود. فرایند خود-ترمیم شوندگی بر روی مواد فلزی مانند آلیاژ Fe-Al، فاز MAX، کامپوزیت پایه قلع، و سیم‌های آلیاژ حافظه دار NiTi، مشاهده شده است. در این راستا و به منظور ساخت آلیاژی با قابلیت خود-ترمیم شوندگی و نیز پلاسیسیتۀ مناسب، در مقاله بسیار مهمی که در مجله Scientific Reports منتشر شده است، محققین اقدام به ساخت آلیاژ خود-ترمیم شوندۀ پایه Al-Cu-Si-Sn-Bi نموده‌اند.

در این پژوهش، آلیاژهای ((Al81Cu13Si6)100−x(Sn57Bi43)x) برای ساخت کامپوزیت‌های یوتکتیک و مطالعه ریزساختار و خواص خود-ترمیم شوندگی، مورد بررسی قرار گرفته‌اند. خواص خود-ترمیم شوندگی در این کامپوزیت‌ها، از طریق قابلیت پر کردن ترک مورد بررسی قرار گرفته است. عناصر قلع و بیسموت با توجه به توانایی‌شان در جدایش فاز مایع در هنگامی که با Al، Cu، و Si ترکیب می‌شوند، به کار رفته‌اند. به دلیل جدایش فاز مایع، فازهای غنی از Al-Cu-Si و غنی از Sn-Bi به صورت جداگانه در دماهای متفاوت منجمد شدند که موجب تشکیل ساختار یوتکتیک با سه فاز شده است. با توجه به فصل مشترک بزرگ میکروساختار یوتکتیک، عناصر قلع و بیسموت تحرک‌پذیری بالایی دارند و در طول انجام عملیات حرارتی، به سمت ناحیه کرنش یافته نفوذ می‌کنند. در نتیجه، عناصر تحرک پذیر قلع و بیسموت در ساختار یوتکتیک دوتایی پایه Al-Cu-Si، هنگام نورد گرم در 423 کلوین، ترک‌ها را پر می‌کنند و به این ترتیب ساختار به حالت اولیه خود بازمی‌گردد و فرایند خود-ترمیم شوندگی از طریق از بین بردن ترک‌ها و حفرات، صورت می‌پذیرد. این نتایج نشان می‌دهد که سیستم آلیاژی توسعه یافته، دارای مشخصات خود-ترمیم شوندگی همزمان است. همچنین برپایه این نتایج، یک روش نوین برای ساخت مواد فلزی با قابلیت خود-ترمیم شوندگی از طریق پر شدن ترک‌ها، ارائه می‌شود که می‌تواند در پژوهش‌های آتی مورد استفاده قرار گیرد.

🆔 @metallurgydata : کانال دانش

http://s8.picofile.com/file/8332072318/%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%AF_%D9%81%D9%84%D8%B2%DB%8C_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%AA%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%85_%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87.jpg

مجید غفوری
مجید غفوری
محققان دانشگاه بریتیش کلمبیا راهکار جدیدی را برای تولید سلول های خورشیدی حاوی باکتری ابداع کردند که کارآیی بالاتری داشته و در روزهای ابری نیز الکتریسیته تولید می کند. 

معمولا برای ساخت سلول های خورشیدی با استفاده از مواد زیستی، ترکیباتی که امکان فتوسنتز را برای باکتری ها فراهم می کند در قالب یک فرآیند پیچیده و با استفاده از محلول های سمی، از آن ها استخراج می شود.

اما محققان از یک راهکار جایگزین استفاده کردند که در آن از خود باکتری ها برای ساخت سلول های خورشیدی استفاده می شود. برای این منظور ابتدا محققان باکتری E. coli را دستکاری ژنتیکی کردند تا ترکیبی موسوم به لیکوپن را که در فتوسنتز موثر است بیش از اندازه طبیعی تولید کند. سپس سطح مواد نیمه رسانا را با استفاده از این باکتری پوشانده و آن را روی صفحه شیشه ای قرار دادند.

وقتی این سلول خورشیدی در مقابل نور قرار گرفت جریانی با شدت 0.686 میلی آمپر در سانتی متر مربع تولید کرد. این جریان تقریبا دو برابر جریانی است که توسط سلول های خورشیدی زیستی موجود تولید می شود. همچنین مشخص شد این سلول در هوای ابری نیز عملکردی شبیه به روزهای آفتابی دارد.

به اعتقاد محققان هزینه تولید سلول های خورشیدی با استفاده از این شیوه تنها یک دهم هزینه روش های کنونی است. در حال حاضر فرآیند تولید الکتریسیته توسط نیمه رسانا موجب مرگ باکتری ها می شود، اما محققان امیدوارند با بهبود این فناوری بتوانند باکتری ها را زنده نگه دارند تا به طور مستمر لیکوپن تولید شود و عمر سلول افزایش یابد. گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Small منتشر شده است.


http://s9.picofile.com/file/8331502376/bacteria.jpg

مجید غفوری