metallurgydata متالورژی دیتا

متالورژی،نانو،ریخته گری،مدلسازی،جوشکاری،فرج،متالوگرافی،بیومتریال،ایمنی صنعتی،استخراج،عملیات حرارتی،فلزات،مهندسی مواد،خوردگی،دیرگداز

metallurgydata متالورژی دیتا

متالورژی،نانو،ریخته گری،مدلسازی،جوشکاری،فرج،متالوگرافی،بیومتریال،ایمنی صنعتی،استخراج،عملیات حرارتی،فلزات،مهندسی مواد،خوردگی،دیرگداز

metallurgydata       متالورژی دیتا

به لطف خدا،metallurgydata کاملترین و پر بازدیدترین(آمار حقیقی و قابل باز دید)مرجع اطلاعات مواد و متالورژی با بیش از 1200 عنوان ،شامل هزاران متن،کتاب،تصویر،فیلم تخصصی در خدمت شما می باشد.پاسخ به سئوالات و مشاوره رایگان با تجربه20 سال تحقیق و مطالعه در شاخه های مختلف متالورژی.
http://kiau.ac.ir/~majidghafouri
09356139741:tel
ghfori@gmail.com
با عرض تقدیر و تشکر از توجه و راهنمایی کلیه علاقمندان
با ctrl+f موضوعات خود را در متالورژی دیتا پیدا کنید

پیامرسان تلگرام: metallurgydata@

بارکد شناسایی آدرس متالورژی
بایگانی

metallurgydata@


مجید غفوری

 لینک دانلود ویدئو مراحل ساخت سوپاپ خودرو - 19 مگابایت

مواد ساختمانی و ترکیبات سوپاپ
از آنجایی که سوپاپ‌ها در معرض حرارت زیادی قرار گرفته و با سرعت زیادی کار می‌کنند تحت فشار و فرسودگی قابل ملاحظه‌ای قرار دارند. بدیهی است که سوپاپ تخلیه گازهای ناشی از احتراق ، داغتر از سوپاپ تنفس می‌شود. در حقیقت در شرایطی که موتور زیر بار قرار می‌گیرد، حرارت آن ممکن است آنقدر بالا رود که سوپاپ به رنگ قرمز کدر درآید.

به منظور ایجاد مقاومت در مقابل شکستگی ، زنگ زدگی ، تاب برداشتن و فرسودگی سریع ، سوپاپ‌های تخلیه از آلیاژ فولاد مخصوصی ساخته می‌شوند که دارای مقادیر نسبتا زیادی از کروم ، نیکل ، سیلیس و مقدار کمتری از سایر فلزات می‌‌باشد. سوپاپ‌های تنفس بسیار خنک‌تر از سوپاپ‌های دود کار می‌کنند. بنابراین کمتر در معرض سوختن ، زنگ زدگی و فرسودگی قرار دارند.

معرفی اجزای سوپاپ
شکل زیر نمای کلی سوپاپ به همراه اسامی اجزای مختلف آن را نشان میدهد:

شماره پارامتر نام پارامتر  http://s9.picofile.com/file/8347668100/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_5_.png
۱ قطر کلگی
۲ قطر گیج لاین
۳ لنگی دور کلگی
۴ لنگی کف
۵ بار کامل
۶ ارتفاع کمربند
۷ ارتفاع پخ انتهای سوپاپ
۸ زبری ساق
۹ ارتفاع کلی
۱۰ ارتفاع آبکاری ساق
۱۱ قطر ساق
۱۲ ارتفاع سختکاری
۱۳ سختی انتهای ساق
۱۴ لنگی انتهای ساق

 

 مراحل تولید سوپاپ

http://s9.picofile.com/file/8347668126/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_6_.jpg

  • مراحل تولید سوپاپ برش مفتول ساق ( Cutting of bar Material )
    در این فرآیند مواد اولیه فولادی به اندازه مورد نظر برش داده می شوند

http://s9.picofile.com/file/8347668168/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_7_.png

  •  آبست و فورج  ( Forging & Upsetting ) 

در این فرآیند مواد اولیه برش داده شده توسط عملیات آبستینگ و سپس فورجینگ به کلگی سوپاپ خام تبدیل می شود .

http://s9.picofile.com/file/8347668050/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_4_.png

  • برش کلگی  ( Cutting of Head Bar )
    در این مرحله مقدار اضافی ارتفاع کلگی سوپاپ که در مرحله فورجینگ ایجاد شده است ، برش داده می شود .

http://s8.picofile.com/file/8347667976/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_3_.png

  • عملیات حرارتی  ( Heat treatment)
    در این مرحله برای حذف اثرات مضر ناشی از عملیات فورجینگ ، کلگی سوپاپ تحت عملیات حرارتی  ( Solution Annealing ) در زمان و دمای مشخص قرار می گیرد.

 ته زنی کلگی   ( Grinding end of Bar Material )

  • در این مرحله انتهای ساق کلگی سوپاپ جهت فرآیند بعدی توسط سنگ صاف می شود.

 شستشوی کلگی    ( Washing of Head bar )

  • در این مرحله از فرآیند ، کلگی سوپاپها جهت فرآیند جوش اصطکاکی شستشو داده می شود.

 جوش اصطکاکی    ( Friction Welding )

  • در این مرحله از فرآیند کلگی و ساق سوپاپ توسط جوش اصطکاکی بهم جوش داده می شوند

http://s8.picofile.com/file/8347667892/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_2_.png

  • عملیات حرارتی    (Heat Treatment )
    در این مرحله برای حذف اثرات مضر ناشی از عملیات جوش اصطکاکی ، سوپاپ تحت عملیات حرارتی  ( Normalizing )  در زمان و دمای مشخص قرار می گیرد .

 استریت    (Straight )

  • در این فرآیند کلگی و ساق سوپاپ با یکدیگر هم محور می شوند

 ته زنی ماشینی     ( Machine Grinding )

  • در این فرآیند با سنگ زنی انتهای ساق ، انتهای ساق سوپاپ یکنواخت و تخت می شود  .

 سنگ زنی ساق مرحله اول   (Stem Grinding first Stage)

  • در این مرحله از فرآیند ، سنگ زنی بار اول ساق (پولیش ساق) انجام می شود .

 سختکاری القایی انتهای ساق    ( End Stem Hardening )

  • در این فرآیند ، انتهای سوپاپها با القاء جریان الکتریکی گرم و سپس در روغن کوئنچ می شوند .

 پلیسه گیری کلگی    ( Removing Plisse )

  • در این مرحله دور کلگی سوپاپها توسط تیغچه براده برداری می شوند.

 تخلیه سیت    ( Removing of Stellite Welding Area

  • در این مرحله از فرآیند ، محل جوش استلایت توسط سنگ با ابعاد معین تخلیه می شود

http://s8.picofile.com/file/8347668084/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_5_.jpg

  • شستشوی سوپاپ تخلیه سیت شده    ( Washing Valves )
    در این مرحله از فرآیند ، جهت زدودن چربی ها و سایر مواد زاید از محل تخلیه شده ، سوپاپها شستشو داده می شوند .

 جوش استلایت    ( Stellite Welding )

  • در این مرحله مواد پودر استلایت بر روی سیت سوپاپ جوش داده می شوند .

http://s8.picofile.com/file/8347668000/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_4_.jpghttp://s8.picofile.com/file/8347667942/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_3_.jpg

http://s8.picofile.com/file/8347667884/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_2_.jpg

  • سروته زنی    ( Double Face Grinding )
    در این مرحله از فرآیند ، با برداشت از کف و انتهای ساق سوپاپ توسط سنگ قد و ارتفاع کلی سوپاپ نهایی می شود .

 سنگ زنی ساق مرحله دوم  ( Stem Grinding Second Stage)

  • در این مرحله از فرآیند ، سنگ زنی بار دوم ساق سوپاپ انجام می شود .

 دورتراش شیارتراش CNC  ( Head Grinding & Groove Grinding )

  • در این مرحله از فرآیند ، دور و سیت و شیار سوپاپ با سنگ براده برداری می شود و به میزان نهایی می رسد .

 سنگ زنی ساق مرحله سوم   ( Stem Grinding Third Stage)

  • در این مرحله از فرآیند ، سنگ زنی بار سوم ساق سوپاپ انجام می شود .

 آبکاری کروم سخت ساق    ( hard Chromium Plating )

  • در این مرحله ، ساق سوپاپ توسط کروم پوشش دهی می شود .

 سنگ زنی ساق مرحله چهارم   ( Stem Grinding Forth Stage)

  • این مرحله ، آخرین مرحله از فرآیند تولید سوپاپ می باشد که درآن ساق سوپاپ به اندازه نهایی خود می رسد .

 کنترل ابعادی    ( Checking )

  • در این مرحله کلیه سوپاپها از نظر ابعادی بطور کامل کنترل می شوند .

http://s9.picofile.com/file/8347667800/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_1_.jpg

  • تست آلتراسونیک    ( Ultrasonic Testing )
    در این مرحله ، سوپاپها برای پیدا کردن ترک احتمالی در قسمت جوش ، قبل از بسته بندی تحت تست آلتراسونیک قرار می­گیرند .
  • http://s8.picofile.com/file/8347667868/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_1_.png

http://s8.picofile.com/file/8347668142/%D8%B3%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%BE_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_www_metallurgydata_blogfa_6_.png

  • روغن زنی و بسته بندی    ( Packing )
    در این مرحله سوپاپها روغن زنی شده و برای ارسال به مشتری بسته بندی می شوند .
مجید غفوری

غده تیروئید در فضا چاپ شد!
روسیه برای نخستین بار بافت زنده ای را در فضا چاپ کرد. «اولگ کاننکو» محقق و فضانورد روس با استفاده از یک پرینتر زیستی، بافت غضروف انسانی و غده تیروئید یک جانور جونده را در ایستگاه فضایی بین المللی پرینت کرد.
هدف از این آزمایش بررسی تاثیرات میکرو گرانش زمین روی رشد بافت و ارگان های زنده با چشم اندازی از گسترش سفر انسان به فضا در آینده است.
این آزمایش قرار بود در اکتبر ۲۰۱۸ میلادی انجام شود اما فضاپیمای سایوز MS-۱۰ حامل «الکسی اوچینین»  و پرینتر زیستی به دلیل اختلال فنی به زمین بازگشت و ماموریت لغو شد.
شرکت INVITRO این پرینتر سه بعدی را ساخته است.
اوچینین و «نیک هاگو» به سلامتی در زمین فرود آمدند اما پرینتر دچار آسیب جدی شده بود. به همین دلیل یک نسخه اضافی از آن به سرعت آماده شد و خدمه جدید از جمله کاننکو برای استفاده از آن آموزش دیدند. یک موشک سایوز دوباره در سوم دسامبر به ایستگاه فضایی بین المللی پرتاب شد و مدت کوتاهی پس از آن آزمایش های پرینت زیستی آغاز شد.
به هرحال مواد زیستی پرینت شده همراه یک کپسول MS-۰۹ در تاریخ ۲۰ دسامبر به زمین باز گشتند.
به گفته سازمان فضایی روسیه نتایج این آزمایش در ژانویه ۲۰۱۹ اعلام می شود.

http://s9.picofile.com/file/8347563400/9710_59t1016.jpg
 ساخت ریه مصنوعی برای تبدیل آب به سوخت پاک

محققان دانشگاه «استنفورد» ریه‌ای مصنوعی ساختند که آب را به سوخت پاک تبدیل می‌کند.
اگر آب وارد ریه‌های شما شود، ریه‌هایتان آسیب می‌بیند اما زمانی که آب وارد ریه ساخته شده توسط محققان دانشگاه «استنفورد»، شود منجر به سوخت هیدروژنی می‌شود.
براساس گزارش «ساینس دیلی»، سوخت هیدروژنی یک منبع پاکی از انرژی است که می‌تواند برای تامین نیروی ماشین تا گوشی‌های تلفن مورد استفاده قرار گیرد.
اگرچه این نخستین وسیله‌ برای تولید سوخت هیدروژنی نیست اما طراحی منحصربفرد آن می‌تواند گام بلندی در مسیر تولید سوخت هیدروژنی باشد.
زمانی که هوا وارد ریه انسان می‌شود از یک غشای نازک عبور می‌کند. این غشا اکسیژن را از هوا استخراج و به جریان خون منتقل می‌کند. این ساختار منحصربفرد تبادل گاز را بسیار موثرتر می‌سازد.
گفتنی است؛ هیدروژن به تنهایی در طبیعت وجود ندارد و تنها با جداسازی آب به دست می‌آید.
محققان کیسه‌ای را از یک لایه ضخیم ساختند که بخش بیرونی آن با منافذ کوچک ضد آب پوشیده شده و بخش داخلی آن را نانوذرات‌های طلا و پلاتین می‌پوشانند.
با قرار دادن کیسه در آب و اعمال ولتاژ به آن، محققان قادرتند تا دستگاه را وادار به تولید انرژی با 32 درصد بهره‌وری بیشتر کنند.
http://s9.picofile.com/file/8347563442/9710_59t936_jpg.png

مجید غفوری
http://s8.picofile.com/file/8345766734/%D9%87%D9%85%D8%AC%D9%88%D8%B4%DB%8C_%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%87_%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D9%87_%DB%B6_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1_%D8%AF%D9%85%D8%A7%DB%8C_%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF_1_.jpg

برای لحظاتی دمای نهایی راکتور هم‌‌جوشی هسته‌‌ای مستقر در چین، به بیش از ۱۰۰ میلیون درجه‌‌ی سلسیوس رسید.
چندی پیش، در نقطه‌‌ی کوچکی از چین و تنها برای چند لحظه، میزان حرارت به‌‌اندازه‌‌ای رسید که حتی حرارت خورشید نیز دیگر در برابر آن به چشم نمی‌‌آمد.
دانشمندان این هفته اعلام کردند که راکتور تحقیقاتی پیشرفته‌‌ی ابررسانایی توکوماک (EAST) در شهر هفئی چین، به دمای نهایی بیش از ۱۰۰ میلیون درجه‌‌ی سلسیوس دست یافته و با ثبت یک رکورد جدید در فناوری هم‌‌جوشی، ما را یک گام دیگر به عصر نوین انرژی نزدیک‌تر کرده است.
مهار این مقدار عظیم از انرژی آزاد‌‌شده از هم‌‌جوشی اتم‌ها، اصلاً کار آسانی نیست. برای پرتاب این ذرات با نیروی کافی، شما باید ذرات را تحت فشاری غیرقابل‌‌تصور قرار دهید یا آن‌‌ها را با شدت بسیار به یکدیگر بکوبید. در حال حاضر، مؤسسه‌‌ی علوم فیزیکی هفئی در آکادمی علوم چین نشان داده است که دستیابی به چنین برخوردی امکان‌‌پذیر است.در اعماق خورشید، هیدروژن در دمایی حدود ۱۵ میلیون درجه سانتی‌گراد (۲۷ میلیون درجه فارنهایت) در حال هم‌‌جوشی است و این امر با کمک گرانش متمرکز این ستاره میسر گردیده است.
اگر بخواهیم روی زمین نیز، به چنین هدفی دست یابیم، ما به کوره‌ای با دمای خیلی بالاتر نیاز خواهیم داشت؛ یعنی دمایی تقریباً هفت برابر داغ‌تر از دمای درون خورشید. سپس باید این سوپ داغ از هیدروژن را آن‌‌قدر نگه داریم که برای تولید انرژی به‌‌صرفه باشد.
اگر بتوانیم در این امر موفق شویم، نتایج حاصل بسیار چشمگیر خواهند بود. میزان پسماندهای رادیواکتیو فناوری گداخت هسته‌ای بر خلاف فناوری شکافت هسته‌ای (که در آن انرژی مازاد، از فروپاشی اتم‌های بزرگ به عناصر کوچک‌تر حاصل می‌‌شود)، بسیار ناچیز است. در حقیقت، بخش اعظمی از خروجی نهایی گداخت ایزوتوپ‌های هیدروژن، عنصر هلیوم خواهد بود.
پژوهشگران در سراسر جهان در حال آزمایش انواع مختلفی از فناوری هستند که بتواند گرمای کافی را برای آغاز فرایند گداخت هسته‌‌ای ایجاد کنند. EAST نیز تنها یکی از تأسیسات بی‌‌شماری است که در حال آزمودن قابلیت‌‌های این فناوری است.
در برخی از روش‌‌ها، پلاسما را به درون یک حلقه‌‌ی فلزی غول‌پیکر تزریق می‌کنند که منجر به معلق ماندن ذرات باردار در میدان ‌های مغناطیسی می‌‌شود. این روش، سازوکاری را برای حرارت‌‌دهی پایدار اتم‌‌ها فراهم می‌‌کند؛ با این حال، هنوز به روشی برای ثابت نگه داشتن حلقه‌‌ی پلاسما نیاز داریم.
استلاتورهایی نظیر Wendelstein 7-X در آلمان، به‌‌وسیله‌‌ی تعداد زیادی از سیم‌‌پیچ‌‌های مغناطیسی، حلقه‌‌ی پلاسما را در جای خود ثابت نگه می‌‌دارند. این روش، کنترل بهتری را به دنبال خواهد داشت؛ اما همچنان برای رسیدن به سطوح بالاتر از دما، با چالش‌‌هایی مواجه‌‌ است.
چندی پیش، W7-X موفق شد تا هلیوم را به دمای حدود ۴۰ میلیون درجه‌‌ی سلسیوس برساند. این یک پیشرفت مهم نسبت به گذشته محسوب می‌‌شد؛ اما تا رسیدن به دمای مطلوب ۱۰۰ میلیون درجه برای شروع فرایند هم‌‌جوشی فاصله‌‌ی زیادی داریم.
راکتور توکوماک‌‌ EAST از میدان‌های مغناطیسی تولید‌‌شده توسط جریان پلاسمای خود، برای پایدار کردن لرزش‌‌های آن استفاده می‌کنند. این روش منجر به کاهش پایداری دستگاه می‌‌‌‌شود؛ با این حال، به فیزیکدانان اجازه می‌دهد تا به سطوح بالاتری از دما دست یابند.
در سال ۲۰۱۷، این راکتور با نگه داشتن پلاسما در یک سطح انرژی بالا برای بازه‌‌ی زمانی حدود ۱۰۱/۲ ثانیه، توانست رکوردی جدید را ثبت کند.
نگه‌‌داشتن اتم‌های داغ در چنین مدتی، یک گام حیاتی در مسیر دریافت انرژی از پلاسما محسوب می‌‌شد، اما اکنون آن‌ها باید دما را به‌‌اندازه‌‌ای کافی بالا ببرند تا شرایط برای هم‌‌جوشی اتم‌‌ها و تولید انرژی بیشتر (نسبت به انرژی مصرف فرایند) فراهم شود.رسیدن به این هدف، آزمایش‌های بسیار و البته اصلاحاتی ظریف را می‌طلبد. روش EAST بر مبنای ترکیبی صحیح از روش‌‌های گوناگون حرارت‌‌دهی است که منجر به تولید پلاسما با غلظت مناسب می‌‌شود. نتیجه‌‌ی نهایی، ابری از ذرات باردار حاوی الکترون‌های داغ با دمایی بیش از ۱۰۰ میلیون درجه بود.
به‌نظر می‌‌رسد ما به‌‌طرز وسوسه‌‌انگیز به ساخت یک منبع جدید از انرژی پاک نزدیک هستیم و هر دستاورد جدیدی، گامی مهم برای رسیدن به این هدف محسوب می‌‌شود. اما هنوز چند چالش جدی پیش روی ماست. برای مثال، بیایید سوخت موردنیاز در این فرایند را در نظر بگیریم.از لحاظ تئوری، هیدروژن به‌عنوان ماده‌‌‌‌ی اولیه‌‌ی مورد نیاز برای واکنش‌‌های گداخت، دارای فراوانی بیشتری نسبت به هیدروکربن‌‌های فسیلی و اورانیوم است؛ ولی متأسفانه در حال حاضر، هر نوع هیدروژنی برای این پروسه کاربردی نیست و تنها ایزوتوپ تریتیوم قابل‌‌استفاده خواهد بود که دست‌‌کم هنوز در سطح زمین، منابع چشمگیری از آن یافت نشده است.
دانستن اینکه چگونه و چه زمانی خواهیم توانست بر چنین موانعی فائق آییم، تنها در حد حدس و گمان باقی مانده است. با این حال، رسیدن به دمای مناسب، یک حرکت بزرگ بود و مسلماً ارزش آن را دارد که هنوز به فناوری گداخت هسته‌‌ای امیدوار باشیم.
از زمانی که این راکتور در سال ۲۰۰۶ ساخته شد، راکتور EAST توانست لقب «خورشید مصنوعی» را از آن خود کند. با اینکه مدت‌‌ها بود که این راکتور نتواسته بود عملکردی درخور لقب خود داشته باشد، اکنون با خیال راحت می‌توانیم بگوییم که این دستاورد بشر، واقعاً لیاقت چنین عنوانی را داشته است.

http://s8.picofile.com/file/8345766768/%D9%87%D9%85%D8%AC%D9%88%D8%B4%DB%8C_%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%87_%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D9%87_%DB%B6_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1_%D8%AF%D9%85%D8%A7%DB%8C_%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF_%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF_2_.jpg

مجید غفوری